itbâ’

اتباع

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    tâbi kılma, arkasına, ardına katma
  2. 2
    gr. bir kelimeye katılan aynı kalıpta başka ve mânâsız söz, koşuntu. “Yemek memek” deki “memek”; “zengin mengin” deki “mengin” gibi.