istivâ’

استواء

a.i. sevâ’dan

Sözlük anlamı

  1. 1
    müsâvî olma, denk olma. Vakt-i istivâ’: öğle vakti.
  2. 2
    düz olma, düzlük
  3. 3
    kaplama, örtme

    istîlâ

  4. 4
    ortada ve tam bir derecede bulunma
  5. 5
    Mevlevî sikkesinin tam ortasına gelmek üzere önden arkaya doğru çekilen iki parmak eninde yeşil çuha