istiklâl

Sözlük anlamı

1. 1
   kendi başına olma, kimseye bağlı bulunmama
2. 2
   az bulma, azımsama, az sayma. [Arapçada: “rey sâhibi olup keyfî iş görme ve başkasının fikrine ve emrine tâbî olmaktan uzak kalma” mânâsınadır].