istihâle

استحاله

a.i. havl’den. c.: istihâlât

Sözlük anlamı

  1. 1
    mümkün olmayış, imkânsızlık, *olamazlık
  2. 2
    bir halden başka bir hâle geçiş
  3. 3
    başkalaşma. fr. métamorphose