istiâre-i mekniyye

Sözlük anlamı

1. 1
   ed. bir teşbihten müşebbehün bih (kendine benzetilen) kaldırılarak yalnız müşebbeh (benzeyen) in söylenmesiyle meydana gelen istiare. Meselâ: “Şu karşımızdaki mahşer kudursa, çıldırsa” mısraındaki “kudursa, çıldırsa” gibi.