ismetlü

Sözlük anlamı

1. 1
   derece bakımından yüksek kimselere, sultan ve şehzâdelerin kızlarıyla, bunların hanımlarına verilen bir ünvan idi. [pâdişâh kızlarına “devletlü, ismetlü” denirdi].

Göndermeler

• ismet-meâb
• ismet-penâh