irtifâ’

ارتفاع

a.i. ref’den. c.: irtifâât

Sözlük anlamı

  1. 1
    yükselme
  2. 2
    yükseklik, yükselti
  3. 3
    ortadan kalkma
  4. 4
    terakki etme, ilerileme, yükselme