iftâ’

افتاء

a.i. fetvâ’dan

Sözlük anlamı

  1. 1
    fetvâ verme, bir işi fetvâ ile halletme. Hizmet-i iftâ’, Makam-ı iftâ’, Mansıb-ı iftâ’, Mesned-i iftâ: şeyhülislâmlık.