icrâ’

اجراء

a.i. cereyân’dan. c.: icrâât

Sözlük anlamı

  1. 1
    akıtma, akıtılma
  2. 2
    yapma, yerine getirme, bir işi yürütme
  3. 3
    bir müzik parçasını çalarak gösterme
  4. 4
    huk. borçlunun, alacaklıya karşı ödemekle mükellef bulunduğu bir şeyi, adlî bir teşekkül vâsıtasıyla te’mîn etme