ibtidâî

ابتدائى

a.s.

Sözlük anlamı

  1. 1
    ilk ile ilgili, ilke mensup, ilk derecede. Mekteb-i ibtidâî: *ilk okul. Tedrîsât-ı ibtidâiyye: *ilköğretim.
  2. 2
    ham, işlenmemiş. Mevâdd-ı ibtidâiyye: ham maddeler.