huk. [eskiden] azâdetmeye yarayan açık sözlerden biri ile yapılan îtaktır ki bununla niyete muhtâc olmaksızın ıtık vuku bulur, memlûk kabûl etsin etmesin: “sen hürsün!”, “seni azâdettim” gibi.
İlgili kelimeler
Sözlük bağlantıları, benzer yazılışlar ve keşfedebileceğiniz başka kelimeler.
huk. [vakıfta] yekdiğerine atıf sûretiyle kullanılan tâbirleri muttasıl olarak tâkibedip onlara vuzuh veren kayıt. [“çocuğuma ve çocuğumun çocuğuna ve nesline vakfeyledim” diye sayılan meşrût-ün-leh'leri tâkiben zikrolunan “erkek” lâfzı gibi ki bütün sayılanlar için mûteber bir kayıt addolunur]
asıl adı “Tevârîh-i Şâhî fi'l-Ehâdîsi'l-ilâhî” olan ve XVI. yüzyıl *bilginlerinden İbrahim adlı bir zatın yazdığı, yaratılıştan Hud Peygambere kadar geçen *olayları anlatan târih