huk. [eskiden] kinâî lâfızlardan biri ile yapılan i’taktır ki hüküm ifâde etmesi niyete bağlıdır. [“sen benim mülküm değilsin”, “sebîlini tahliye ettim” gibi].
İlgili kelimeler
Sözlük bağlantıları, benzer yazılışlar ve keşfedebileceğiniz başka kelimeler.