hüseynî-aşîrân

حسينى عشيران

a.f.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    müz. Türk müziğinin en eski mürekkep makamlarındandır. Hüseynî makamının pest tarafına, hüseynî-aşîran perdesine nakledilmiş bir uşşak dörtlüsü ilâvesinden mürekkep olup, bu dörtlü ile aşîran perdesinde kalır. Güçlü birinci derecede -hüseynî'nin durağı olan- dügâh'dır. Donanımına hüseynî gibi “si” koma bemolü ile “fa” bakıyye diyezi konulur. Eskiden “vech-i hüseynî” de denilen bu makam, esâsen hüseynî'nin pest tarafına (durağından itibâren) tabîî olarak bir dörtlü katılmak sûretiyle yapılmıştır ki, aşîran perdesinde kalan hüseynî'den başka bir şey değildir.