hümâyûn

Sözlük anlamı

1. 1
   mubârek, kutlu
2. 2
   pâdişaha âit. Alem-i hümâyûn: pâdişah bayrağı. Otâğ-ı hümâyûn: pâdişah çadırı. Sarây-ı hümâyûn: pâdişah sarayı. Ordû-yi hümâyûn: pâdişah ordusu.
3. 3
   müz. Türk müziğinin dokuz numaralı basit makamıdır. En eski makamlardan biridir. Hicaz âilesindendir; hicaz dörtlüsü ile pûselik beşlisinden ibârettir. Durak, dügâh ve güçlü -dördüncü derece olan- nevâ’dır. Donanımına “si” bakıyye bemolü ile “do” bakıyye diyezi konulur. Niseb-i şerîfe sayısı 6 dır. Dizisi umûmiyetle çıkıcıdır. Orta sekizlideki sesleri, pestden tîze doğru şöyledir: dügâh, dik-kürdî, nim hicaz, nevâ, hüseynî, acem, gerdâniye ve muhayyer.