hâric

خارج

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    dış, dışarı
  2. 2
    dışarı çıkan, dışarda, dışta
  3. 3
    hiç ilgisi olmayan kimse. Hareket-i hâric, İbtidâ-i hâric: medrese yolunda ilk rütbeler