harem

حرم

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    herkesin girmesine müsâade edilmeyen, saygıdeğer ve kutsal yer
  2. 2
    Hac zamanında ihrâma girilen yerden îtibâren Kâbe’ye doğru olan kısım. [aksi “Hill” dir.]. Şeyhü’l-harem: Medîne şehri ve civârının muhâfızı [Osmanlı İmparatorluğu’nda]. Harem-i Şerif: Kâbe ve civârı.
  3. 3
    [evvelce] büyük İslâm konaklarında bulunan kadınlar dâiresi
  4. 4
    nikâhlı kadın, zevce

    halîle