harâm
حرامa.s.
Sözlük anlamı
- 1 şerîatçe, dince yasak edilmiş şey
- 2 tecâvüz edilmesi, dokunulması men’ edilen, kutsal, mübârek. Belde-i harâm: Mekke çevresi. Beyt-i harâm: Mekke’deki Kâbe. Mescid-i harâm (kutsal mescid): Kâbe-i Mükerreme’nin bulunduğu ibâdetgâh. Şehr-i harâm: haram ayı. [İslâmdan önceki zamanda, Arapların, birbirleriyle savaşı yasak olan ay, Muharrem ayı]