-hân

-خوان

f.s. [“hânden” mastarından].

Sözlük anlamı

  1. 1
    okuyan, okuyucu, çağıran. Duâ-hân: duâ eden. Ebced-hân: ebced okuyan. Gazel-hân: gazel okuyan. Mevlid-hân: mevlit okuyan. Salâ-hân: salâ veren, salâ çağıran