hâmûş

خاموش

f.s.c.: hâmûşân

Sözlük anlamı

  1. 1
    susmuş, sessiz

    sâkit

    sâmit

  2. 2
    Mevlânâ’nın bâzı gazellerinde kullandığı mahlâsı. [Divân-ı Kebîr’inde: “hâmûş, hâmuş, hamûş, hamuş” şekillerini kullanmıştır].