hâib خائب a.s. haybet’den. c.: hâibîn Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 mahrum2 ümitsiz, me’yûs, kederli3 zarar ve ziyâna uğrayan. Hâib ü hâsır: hiçbir şey elde edemeyen.