-güdâz

-گداز

f.s.; [“güdâhten” yâhut “güdâzîden” mastarından].

Sözlük anlamı

  1. 1
    eriten, yakan, mahveden. Tahammül-güdâz: tahammül eriten. Tâkat-güdâz: tâkati mahveden.. v.b.