fireng-i fer’

فرنگ فرع

f.a.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    Türk müziğinin büyük usullerindendir. Yirmi sekiz zamanlı ve on üç darplıdır; çok nâdir kullanılmış olan bu usul ile sâdece bestelerin ölçüldüğü görülmüştür. Fireng-i fer’ usulü, başta iki adet yürük semâî ile üç muhtelif şekilde dizilmiş dört tâne sofyan’dan mürekkeptir.