fetvâ

فتوا

a.i.c.: fetâvâ, fetâvî

Sözlük anlamı

  1. 1
    müftü tarafından verilen şer'î hüküm veyâ karar. Bâb-ı fetvâ. Dâire-i fetvâ: Şeyhülislâm kapısı