fercâm

فرجام

f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    son, âkıbet

    encâm

  2. 2
    menfaat, fayda. Bed-fercâm: sonu kötü. Bî-fercâm: 1) sonsuz; 2) faydasız. Nâ-fercâm: faydasız, yaramaz, uğursuz