fenâriyye فناريه yun. a. Sözlük anlamı 1 Rufâî tarîkatı kollarından biri. [kurucusu 834 (1430 - 1431) de şeyh Şemseddin Mehmed bin Hamzatü'l-Fenârî'ye nispetle bu adı almıştır].
Benzer yazılış Fenâiyye فنائيه Celvetî tarîkatı şûbelerinden biri. [kurucusu: Kütahyalı Fenâî Ali Efendi'dir].