fenâriyye

فناريه

yun. a.

Sözlük anlamı

  1. 1
    Rufâî tarîkatı kollarından biri. [kurucusu 834 (1430 - 1431) de şeyh Şemseddin Mehmed bin Hamzatü'l-Fenârî'ye nispetle bu adı almıştır].