fenâ'
فناءa.i.
Sözlük anlamı
- 1 yok olma, yokluk, geçip gitme [“bulmak” fiili ile kullanılır]. “beka” nın zıddı. [tasavvufta maddî varlıktan sıyrılıp hakka ulaşma]. Kişver-i fenâ: yok olma yeri, dünyâ
- 2 s. kötü, iyi olmayan, uygunsuz [olan]: fenâ şey, fenâ adam, fenâ söz