fenâ'

فناء

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    yok olma, yokluk, geçip gitme [“bulmak” fiili ile kullanılır]. “beka” nın zıddı. [tasavvufta maddî varlıktan sıyrılıp hakka ulaşma]. Kişver-i fenâ: yok olma yeri, dünyâ
  2. 2
    s. kötü, iyi olmayan, uygunsuz [olan]: fenâ şey, fenâ adam, fenâ söz