fâtiha

فاتحه

a.i.c. fevâtih

Sözlük anlamı

  1. 1
    başlangıç, methal, giriş
  2. 2
    Kur’ân-ı Kerîm’in birinci sûresi, fâtiha sûresi [“elhamdü lillâhi rabbi’l-âlemîn” diye başlayan sûre]

    seb’ül-mesânî