fâsid

فاسد

a.s. fesâd’dan. c.: fesede

Sözlük anlamı

  1. 1
    kötü, fenâ; yanlış, bozuk
  2. 2
    münâfık, fesat çıkaran. Bey’-i fâsid: huk. alım satım şartlarında eksiklik olan satış.