Fârâbî
فارابىt.h.i.
Sözlük anlamı
- 1 870 veyâ 873 le 950 yılları arasında yaşamış ve Aristo felsefesinin İslâm âleminde yayılmasına yol açmış büyük bir Türk filozofudur. Kendisine muallim-i sânî (felsefede Aristo’dan sonra ikinci üstad) ünvânı verilmiştir. Eserlerinin İbn-i Sînâ üzerinde büyük te’siri vardır. Eserlerini zamânının ilim an’anesi gereğince hep Arap diliyle yazmıştır. Kendisine Garplılar: Alfarabius derler. Kanun dediğimiz çalgının mûcididir. Asıl adı Ebû Nâsır Muhammed’dir. Uzlukoğlu Tarhan’ın torunudur. Babasının adı Muhammed’dir.