ezân

Sözlük anlamı

1. 1
   Müslümanları ibâdete çağırmak için çok defa minâreden, muayyen kelimeleri söylemek sûretiyle, yüksek sesle yapılan dâvet. [Allâhü ekber Allâhü ekber, Allâhü ekber Allâhü ekber. Eşhedü en lâ ilâhe illallâh. Eşhedü en lâ ilâhe illallâh. Eşhedü enne Muhammeden Resûlullâh. Eşhedü enne Muhammeden Resûlullâh. Hayye ale's-salât, Hayye ale's-selât, Hayye ale'l-felâh Hayya-ale'l-felâh (sabah ezanlarında ilâveten: es-salâtü hayrün mine'n-nevm). Allâhü ekber Allâhü ekber. Lâ ilâhe illallâh]. (ezânı ilk okuyan zât: Hz. Bilâl-i Habeşî'dir).
2. 2
   Tunalı Hilmi tarafından İsviçre'de yayımlanmış bir gazete