emânet

امانت

a.i. c.: emânât

Sözlük anlamı

  1. 1
    emniyet edilen kimseye bırakılan şey, eşyâ veyâ kimse
  2. 2
    [evvelce] devlet dâirelerinden bâzılarının isimleri (şehremâneti = belediye kurulu; rüsûmât emâneti = vergi emâneti... gibi.)