emân-ı muvakkat Sözlük anlamı 1 huk. muayyen bir zamâna kadar verilen emandır ki, o müddetin nihâyet bulmasıyla sona erer.
Benzer yazılış karâr-ı muvakkat huk. dâvâ görülmeden önce muvakkaten alınması lâzım gelen bir tedbîri gerektiren karar: [dâvâ olunan şeylerin mahzur veyâ tehlikeden korunması için, muvakkaten korunması için, verilen karar gibi.].