Elemût

الموت

f.h.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    Hasan Sabbah'ın otuzbeş sene içine sığındığı Kazvin ile Giylan arasında yüksek ve sarp bir kale. [elüh (=karakuş), mut (=yuva) mânâsına olan âmût'dan kısaltılmıştır. Bu kale, yükseklikte; yuvasını yüksek yere yapan karakuş yuvasına benzetilmiş ve bu ad verilmiştir].