ehl-i hâl Sözlük anlamı 1 tarîkatte, tasavvufta “hal ve cezbe” denilen muvakkat olarak kendinden geçme sırrına eren, Allah adamı, cezbeye tutulan, vecde gelen kimse
Benzer yazılış ehl-i hakk kendini Tanrı'ya vermiş kimseler; doğruluk sâhipleri, îmânı bütün, doğru kimseler