ebâbîl

ابابيل

a.i. müfretsiz "tekilsiz" c.

Sözlük anlamı

  1. 1
    dağ kırlangıcı
  2. 2
    "keçisağan" denilen bir kuş
  3. 3
    sürüler, bölükler. [Kur'ân'ı Kerîm'in 105 inci "Fil" sûresinde sözü edilen "kuş sürüsü" vesîlesiyle edebiyatımızda çok geçer].