dîvân-ı hümâyûn

ديوان همايون

a.f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    halkın dâvâ ve şikâyetlerinin dinlenip hallolunduğu, devlet işlerinin görüldüğü pâdişâh huzûru. [bu mecliste, sadrâzam, şeyhülislâm, kazaskerler, defterdarlar ve sâir büyük devlet ricâli bulunurdu].