-dân

-دان

f.e.

Sözlük anlamı

  1. 1
    Arapça, Farsça, bâzan da Türkçe kelimelere takılarak yer, mahfaza, kab mânâsına kelimeler meydana gelir. Cüz-dân; İğne-dân: iğnelik. Kalem-dân: kalemlik. Nemek-dân: tuzluk. Sürme-dân: sürmelik. Ateş-dân: ateşlik gibi
  2. 2
    s. bilen, bilir. Suhan-dân: sözbilir. Nâ-dân: câhil. Nükte-dân: nükte bilir, yapar.. gibi