çâr-gâh

Sözlük anlamı

1. 1
   dört taraf [doğu, batı, güney, kuzey]
2. 2
   Dünyâ
3. 3
   müz. Türk mûsıkîsinin 1 numaralı basit makamı ve anadizisidir. Çârgâh beşlisinin tiz tarafına bir çârgâh dörtlüsü katılmasından meydana gelmiştir. Durağı kaba, çârgâh ve güçlüsü rast perdeleridir. Orta sekizlideki sesleri şöyledir : kaba çârgâh, yegâh, hüseynî-aşîran, acem-aşîran, rast, dügâh, pûselik, çârgâh. Bu şekilde hiç bir ârıza yoktur. Makam çıkıcı olarak seyreder. Niseb-i şerîfe sayısı 9, yâni tamdır.