biş-mûş

بيش موش

f.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    zool. bıldırcın otu ile beslenen bir fâre. [eti panzehir olarak kullanılırdı].
  2. 2
    bot. bıldırcın otu ile berâber yetişen safran kökü. [bıldırcın otu zehirinin panzehiri olarak kullanılırdı].