bebr

ببر

f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    eski kitaplara göre, Hindistan'da ve Afrika'da bulunur, kediye benzer, gayet büyük, üstü yol yol tüylü, saldırdığı zaman derisindeki tüyleri kabarıp korkunç bir manzara arzeden, arslanın bile korktuğu, azgın bir canavarmış. [eski lûgatçiler, “böbürlenmek” kelimesinin “bebir”den geldiğini söylerler].