bahr

Sözlük anlamı

1. 1
   deniz
2. 2
   büyük göl veyâ nehir
3. 3
   arûz'da aslî bir vezinle ondan doğan vezinler mecmûası. Bunlardan Arap nazmı hâricinde kullanılan bahirler şunlardır: 1. hezec (neşeyle şarkı söyleme): a) mefâîlün mefâîlün mefâîlün mefâîlün b) mefâîlün mefâîlün faûlün c) mefâîlün faûlün mefâîlün faûlün d) mef'ûlü mefâîlün mef'ûlü mefâîlün e) mef'ûlü mefâîlü mefâîlü faûlün f) mef'ûlü mefâîlün faûlün g) mef'ûlü mefâîlü faûl 2. recez (titrek): a) müstef'ilün müstef'ilün müstef'ilün müstef'ilün b) müfte'ilün müfte'ilün müfte'ilün müfte'ilün c) müfte'ilün mefâilün müfte'ilün mefâilün d) müfte'ilün müfte'ilün fâilün (bkz: serî') e) müstef'ilâtün müstef'ilâtün f) mefâilün mefâilün mefâilün mefâilün 3. remel (koşan): a) fâilâtün fâilâtün fâilâtün fâilün b) fâilâtün fâilâtün fâilün c) fâilâtün (=feilâtün), feilâtün, feilâtün, feilün (=fa'lün) d) fâilâtün (=feilâtün), feilâtün, feilün (=fa'lün) 4. münserih (akıcı): a) müfte'ilün fâilün müfte'ilün fâilün b) müstef'ilün faûlün müstef'ilün faûlün 5. muzârî' (benzeyen): a) mef'ûlü fâilâtü mefâîlü fâilün b) mef'ûlü fâilâtün mef'ûlü fâilâtün 6. müctes (kopmuş): a) mefâilün feilâtün mefâilün feilâtün b) mefâilün feilâtün mefâilün feilün (=fa'lün) 7. serî' (çabuk): a) müfte'ilün müfte'ilün fâilün (bkz: recez, d). 8. hafîf (hafif): a) fâilâtün (=feilâtün) mefâilün feilün (=fa'lün) 9. mütekarib (yakın): a) faûlün faûlün faûlün faûlün b) faûlün faûlün faûlün faûl 10. kâmil (yetkin): a) mütefâilün mütefâilün mütefâilün mütefâilün b) mütefâilün faûlün mütefâilün faûlün 11. tavîl (uzun): [her mısrâı, 15-20 ve hattâ daha fazla “fâilâtün” (birincisinde “feilâtün” de olabilir) ile bir “fâilün (=fa'lün)” den terekkübeder: Bu, o kadar kullanışlı değildir].

   serî'

   recez

4. 4
   mec. çok bilen, bilgisi geniş olan kimse

   bahir