bahâriyye

بهاريه

f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    ed. bahar tavsifiyle başlanarak birini medih için yazılan kasîde
  2. 2
    tar. pâdişah tarafından yeniçeri ağasından îtibâren ocak ağalarıyla yeniçeri kâtibine verilen baharlık