âşık
عاشقa.s. ışk'dan; müen. “âşıka”
Sözlük anlamı
- 1 birine, bir şeye tutkun, imre, emre
- 2 ed. evvelce ordularda, kışlalarda, köy odalarında ve mahalle kahvelerinde gerek kendinin gerek başkalarının sözlerini sazla ve sözle dile getiren kimse; halk şâiri
- 3 [cümledeki yerine göre] ahbap, hazret, ma'hut, seninki