âşık

عاشق

a.s. ışk'dan; müen. “âşıka”

Sözlük anlamı

  1. 1
    birine, bir şeye tutkun, imre, emre
  2. 2
    ed. evvelce ordularda, kışlalarda, köy odalarında ve mahalle kahvelerinde gerek kendinin gerek başkalarının sözlerini sazla ve sözle dile getiren kimse; halk şâiri
  3. 3
    [cümledeki yerine göre] ahbap, hazret, ma'hut, seninki