aşere-i mübeşşere

Sözlük anlamı

1. 1
   Cennetlik oldukları, sağlıklarında kendilerine Peygamberimiz tarafından müjdelenen on zât. [Hz. Ebû Bekir bin Ebî Kuhâfe; Hazret-i Ömer bin el-Hattâb; Hazret-i Osman bin Affân; Hazret-i Alî bin Ebî Tâlib; Hazret-i Talha bin Ubeydillâh; Hazret-i Zübeyr bin el-Avvâm; Abdürrahmân bin Avf; Ebû Ubeyde bin el-Cerrâh; Said bin Zeyd; Sa'd bin Ebî Vakkas]