tar. bir mahallin takrîrinde o mahalde mevcut timardan başka âher sancakta da timarı olan kimsenin o âher sancaktaki timarına verilen ad. [bu bakımdan: “an zeâmet” hisseden ibâret demekti].
İlgili kelimeler
Sözlük bağlantıları, benzer yazılışlar ve keşfedebileceğiniz başka kelimeler.