âil

عائل

a.s.; müen. â(y)ile

Sözlük anlamı

  1. 1
    âilesini besleyen
  2. 2
    kalabalık bir âilesi olan
  3. 3
    fakir
  4. 4
    muvâzenede olmayan [terâzi]
  5. 5
    aşırı