abîr

عبير

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    bir ilaç terkîbi. [bu terkip; beyaz sandal, sünbül kökü, kırmızı gül, turunç ve iğde çekirdekleri, nârenç gibi güzel kokulu bâzı otlarla bir miktar döğülmüş miskten meydana gelirmiş].
  2. 2
    güzel koku