âb-kâme

آبكامه

f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    Bağdat ve Anadolu'nun bâzı Doğu illerinde yapılan turşu ve salata nevinden bir katık
  2. 2
    ekşi hamurdan pişirilip sirkeye konulan ve turşu yerine kullanılan bir yiyecek; piyaz; salata