a

آ

a.f.n.

Sözlük anlamı

  1. 1
    kelimenin sonuna gelen ve “ey!” mânâsını veren bir nidâ edâtıdır: cânâ (ey cân); zâhidâ (ey zâhid) .. gibi.
  2. 2
    sesli ile biten has isimlerin sonuna gelirse a harfi yâ şeklini alır: Nâbiyâ (ey Nâbi); Bâkiyâ (ey Bâki).. gibi.
  3. 3
    iki aynı veyâ iki ayrı kelime arasına sıkışarak sözün mânâsını kuvvetlendirir: rengârenk; lebâleb; gûnâgûn.. gibi.