yek-tây

يكتاى

f.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    [eskiden] müz. telli sazlardan biri. [Câmiü'l-elhân'daki târifi : dört köşe kâseli ve deri gerili bir saz. Üzerine at kılı bağlanır ve çalınır]